در بازي فوتبال يك ارتباط و اتحاد خاصي بين بازيكنان يك تيم برقرار است به گونه اي كه اگر اين اتحاد نباشد آن تيم در بازي موفق نخواهد بود.

در بازي فوتبال نوعي قوانين و مقررات خاص بين المللي حاكم است كه اگر نقص شود مورد اعتراض داور بازي قرار مي گيرد و اگر بازيكني خطايي روي بازيكن ديگر انجام دهد ممكن است با كارت زرد داور و يا حتي قرمز او مواجه شود تا او بازيكنان ديگر را اذيت نكند.

در بازي فوتبال هريك از بازيكنان يك تيم وظايف خاص خود را دارند ، عده اي در كار دفاعي عدهاي در كار حمله و يك نفر هم به عنوان دروازه بان و قطب اصلي شكست يا پيروزي تيم قرار مي گيرد.

آرمان و هدف اصلي يك تيم به سوي پيروزي است و خوشحالي و ناراحتي براي همه افراد يك تيم است.

بازي فوتبال يك كشور نشانه اتحاد آن كشور است.

و بازي هاي جهاني نشانه اتحاد جهاني و صلح است.

اما موقعي كه دهانه دوربين را بچرخانيم خون مي بينيم و حمله و شكنجه

دولي كه ادعاي صلح دارند و اتحاد، متاسفانه ثابت كردند كه دروغ مي گويند و هيچ يك از  جوامع و دول جهاني كارت قرمز و يا حداقل زردي به خاطي اين عمل نداده اند.

و اين موجب جسارت بيشتر خاطي شده است.

متاسفانه دول جهاني اثبات كرده اند كه آرمان و هدف جهاني يكي نيست و اتحاد جاي خود را به منافع شخصي داده است.

و متاسفانه خوشحالي و ناراحتي براي همه جامعه بشري نيست

عده اي از ناراحتي ديگران خوشحالند و عده از خوشحالي ديگران ناراحت

متاسفانه دول جهاني دروغ مي گويند كه يك داور بي طرف بر جهان حاكم است كه مثلا سازمان ملل باشد.

در حالي كه ما بازي هاي فوتبال را يك به يك دنبال مي كرديم اسرائيلي هاي اشغالگر و ناجوانمرد به نوار غزه آن جايي كه خود چند ماه بيش از آن عقب نسيني كرده بودند حمله كردند و كشتند و به اسارت گرفتند و خراب كردند.

و آن هم به يك بهانه و آن اينكه فلسطيني ها يك اسير اسرائيلي گرفته اند.

اگر فلسطيني ها به خاطر اسارت يك اسرائيلي مستحق حمله تهاجمي است

اسرائيلي ها به خاطر اسارت هزاران فلسطيني مستحق حمله تهاجمي از جانب فلسطيني ها و جوامع مسلمان مي باشد.

پس كجا مي رويم؟